Jadwiga Wodzyńska-Bujak

JADWIGA WODZYŃSKA-BUJAK   POSZUKIWANIE Idąc po ciemności drodze, szarzyzny odczuć i chłodu nocySpotkałam zbłąkany promień słońca zawieruszony we mgle.     Spojrzało na mnie,  musnęło jak pyłek kwiatu na wiosnęDotknęło czułości dłoniO szczęście niepojęte!I wiem, że to ciepło, ta radość to właśnie miłość.Ale gdy jeszcze nie rozwinęło ramionBy mnie ująć i mocno przytulić –      Gdy się zjawiło – … Czytaj dalej

Stefan Suwała

STEFAN  SUWAŁA   RAPSOD ŻAŁOBNY PO ŚMIERCI NAJUKOCHAŃSZEJ ZOSIEŃKIŻONY, MAMY, BABCI NASZEJ                                                       Motto:                                                      Czas ucieka, wieczność czeka.                     I To nieprawda, że Ciebie już nie ma.To nieprawda, że jesteś już w grobie.Chociaż serce Ci w piersi nie bije.Spoczęłaś już na wieki –Ukochana Zosiu, mama, babcia nasza.                     II Byłaś dla nas jutrzenką przewodnią.Byłaś dla nas drogowskazem życiowym.Doskonała wychowawczyni życiowa.Zsyłaj … Czytaj dalej

Tadeusz Sałek

TADEUSZ  SAŁEK  Tym w Iraku Zaprzęgnięci w rydwan wojny,Z własnej woli czy dla chlebaZostawili sen spokojnyPoszli tam, gdzie ich nie trzeba. Gdzie bóg wojny w stal zakutyDolarowy rydwan goni – Swoje wojska po tę ropę, Ale co tam robią Oni? Nasi chłopcy ci z MazowszaCzy z Pomorza dzielne chwatyIm ta wojna jest wciąż obcaObcy też „Wuj Sam” – … Czytaj dalej

Marianna Rozesłaniec

MARIANNA   ROZESŁANIEC  KŁÓTNIA  Kłóciły się drzewa o wczesnej jesieni,które najpiękniejsze, które cieszy oko.Najgłośniej wrzeszczało zielone, strzeliste.Potężne konary sięgały wysoko. „Jestem najpiękniejsze, albowiem wiadomo,że zieleń nadziei jest symbolem.Macie mnie podziwiać wszyscy wokoło!Jestem największym wśród was idolem!”. „Nie, nie, to ja przoduję!Żółte moje liście – jak słońca promienie,zwiastują szczęście i radość budzą,precz odpędzają smutki i cienie!” „Ja, ja, najpiękniejsze z … Czytaj dalej

Marzena Radzikowska

                                                                                                                    MARZENA  RADZIKOWSKA   CICHE ŻYCZENIE  W snach kosztuję z Tobą owoceNa jawie zrywam gruszki z drzewCzasem … są chwileKiedy mnie kołyszesz … obok rośnie krzew… Dzikiej RóżyCzasem zaskakujesz mnie … mileJesteśmy w tej samej podróżyKroczymy drogą ku pokrzepionych sercKiedy kwitną – krokusy i żonkileNasze serca niczego się nie bojąNi lipcowej burzy, marcowej zawieruchyByśmy zawsze … Czytaj dalej

Walentyna Pawelec

WALENTYNA PAWELEC Boże Wszechmogący Nieskończonydla Ciebie pieśnistrojne ołtarzewyniosłe świątynieTy porywaszunosisz nas ku Niepojętemubądź pochwalony  Panie nasz któryś jest ponad wszelkie mądrości dla Ciebie  „Pieśń nad Pieśniami”i “Magnificat” Tymówisz do nastylko w ciszyzachwyconej i milczącej w uwielbieniu duszybądź pochwalony  któryś świętością nad świętościamichcemy Ciebie ogarnąćwyśpiewaćTy chcesz mieć Świętych Święte w małości naszych sercbądź pochwalony że  jesteś

Jacek Kowalczewski

JACEK KOWALCZEWSKI   JA  I  POEZJA Nie jestem poetą!Podobno poezja – to rozmowa ze swoją wyobraźnią, a janiepokoje zamieniam na śmiech dla innych!Podobno poezja – to sztuka skrótu, a ja tak lubię jak cośdobrego trwa i trwa!Podobno poezja – to skrzypce duszy, a ja uwielbiam harmonię! Kiedyś zbierając wszystko to, co lubię – napisałemrymowany tekst, do którego muzyk dołączył … Czytaj dalej

Jan Kiraga

JAN  KIRAGA    SŁOWO  O  MAMIE  MAMA – takie prostelecz jakże piękne słowo.To w Tobie się rozwijażycie poczęte na nowo.Ty pod swoim sercem czujeszdrugiego serca bicie.Ty ochraniasz i pielęgnujeszdojrzewające, nowe życie. MAMA – pierwsza kołyska poczętego człowieka,który bezpiecznie w niej mieszkadorasta, narodzin swych czeka.Aż wreszcie czas nadejdzie,gdy wyjdzie z łona ciszy,krzykiem pierwszym oznajmiać będzieJUŻ JESTEM! Mamo – … Czytaj dalej

Wiesława Zofia Didyk

WIESŁAWA ZOFIA DIDYK    ROCZNICA Rocznica, wieczór styczniowyklub „Igrek” ożywia poetycki gwar„nie odkryte” słowa już znajome„szuflady’ otwarte,niech płyną wierszesercem pisanepoznajmy ich czar             Cichutka muzyka w tle              poezja błyszczy jak brylant              i na wyżynach duszę kołysze              odsuwa samotność, wypełnia ciszęPoezji święto trwai płyną wiersze w dal                                                                  Moja modlitwa  Ty Panieprzez chrzest włączyłeś do swego Kościoła,gdy … Czytaj dalej

Stanisław Borecki

STANISŁAW  BORECKI  „Wysypisko” …                        Miłość                                 wyrzucona na wysypisko …                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Człowiek  (czytaj tyran)                                       pozbył się jej –        zużyta nie przedstawiała    już żadnej wartości …               Ktoś, kto ją znajdzie                       weźmie jak swoją  własność                                             odkurzy                                             wypoleruje                 a wtedy zajaśnieje ona       nowym blaskiem    swoim ciepłem                                        rozgrzeje zziębnięte ludzkie serca …   13.02.2005Radom        „Tajemnice Szuflady” …        Poezja, jak życie – … Czytaj dalej